More My Movies: www.thepiratebay.org/user/Movie4All/
Dobra, wysiadaj.
Idziemy.
/Zajmować swoje miejsca.
/Szybciej. Nie ociągać się. /Ruszać się.
/Naprzód, ruszać się.
Naprzód. Ruszaj przed siebie.
Ruszajcie.
Znam cię.
Dopiero cię stąd wypuścili. Nie wytrwałeś zbyt długo.
Kiedy to było?
Osiem tygodni temu.
Odsiedziałem dziewięć lat.
- John... John Dillinger. - Zgadza się.
Przyjaciele nazywają mnie "John"...
a taki cwel jak ty, ma się do mnie zwracać "panie Dillinger".
Otwieraj!
Bo cię rozwalę!
Pod ścianę!
Rozbierać się!
Ściągać ubrania! Już!
- Udało ci się, mały. - Jasne, Walt.
Dawaj cholerną kurtkę.
Van!
/Rozbierać się!
Dalej.
Takiś twardy, sukinsynu?
Skończ z tym, Shouse!
Shouse!
/Zamykać!
/Pilnujcie placu!
- Walter... - Boże...
Walter nie żyje przez ciebie.
Ten strażnik nie robił tego, co mu kazałem, Johnny.
- Homer...? - Niech ma, na co zasłużył, Johnny.
Pete...?
Twoja decyzja.
Jak daleko do farmy?
Pięć kilometrów.
Gotowi?
W porządku, ruszamy!
Spal je, dobrze?
Dzięki, że nas wyciągnąłeś, Red.
- To był plan Johnny'ego. - Tak... ale dzięki.
Niech pan zabierze mnie ze sobą.
Nie mogę. Przykro mi.
Witaj z powrotem, Pete.
Ruszajmy do Chicago zarobić trochę forsy.
Floyd! Stój!
Melvin, uważaj!
'Przystojniak' Floyd... jesteś aresztowany.
Nazywam się Charles... Charles Floyd.
- Kim jesteś? - Melvin Purvis. Biuro Śledcze.
Gdzie twój kumpel, Harry Campbell?
Chyba mnie zabiłeś...
więc idź i zgnij w Piekle.
Sport.
- Red, zawołaj Oscara. - Dobra.
Cześć, laleczko.
- Zamieńmy bryki. - Od Bermana?
Tak. Weź Plymoutha i Essexa.
Gdzie reszta dziewczyn?
- Sprowadziłaś Martina? - Jasne.
- Jak się pan ma, panie Johnny? - Wspaniale, Sport.
Sprężyna jest zbyt ściśnięta. Zacięła się dwa razy.
Odciąłem jeden zwój.
I odbija w prawo. Poszerzyłem ładownicę.
- Cześć, Red. - Witaj, Harry.
Harry, to jest Pete. Pete, to jest Harry Berman.
- Cześć. - Pete, jak się masz?
Co tu mamy?
Kilka niezłych ulepszeń. Wzmocniłem karoserię.
Sam przerobiłem gaźniki. To naprawdę szybkie auta.
Idealne samochody dla was, panowie.
- Johnny, jak się masz? - Dobrze.
Martin...
powiedz, że ja i moi chłopcy mamy spokój.
Póki zostaniecie w Chicago, jesteście bezpieczni jak w Niebie.
Jak długo zechcecie.
- Na dodatkowe ciasteczka. - Dzięki.
Anna...
Teraz działam w Chicago, na Halstead. Wpadnij i zobacz dziewczyny.
/Jak się masz?
Na ziemię! Już!
/Na ziemię!/ /Już! Już!
Zabawimy się, panie prezydencie. Wykręcimy numer.
/Nie wstawać!
/Na podłogę!
Cofnij się, dziadku.
Otwieraj.
Ruszaj się!
To jeden z tych.
Możesz być martwym bohaterem, albo żywym tchórzem.
Otwórz to.
/Wszystko!
/Ręce w górze!
Dawaj!
/Nie ruszać się!
/Mamy towarzystwo!
/Odejdź stamtąd!
Zabierz to.
Chcę pieniędzy banku, nie twoich.
- Mówiłem, odejdź stąd! - A po co?
Chodź, siostro. Przejedziemy się.
/Na ziemię!
- Zjeżdżaj. - Ty też, siostro.
Chodź.
Proszę, laleczko. Coś na pamiątkę po mnie.
Wiesz, kiedy nie robię tego, ciągle siedzę w kinie.
Naprawdę?
- Złapcie się za ręce. - Zamarzniemy tutaj.
Wykaraskacie się z tego w dwie minuty.
Po co nam to?
Bo przestępcy mają szybkie samochody...
i uciekają lokalnym władzom przez granice stanów,
ponieważ brakuje federalnych sił policyjnych, żeby ich powstrzymać.
Według moich danych,
pańskie Biuro chce wydać więcej pieniędzy podatników, łapiąc zbirów,
niż zbiry, których pan złapał w ogóle ukradli.
To niedorzeczne.
Biuro ujęło porywaczy i rabusiów, którzy ukradli ponad...
Chwileczkę...
ilu pan ujął?
Aresztowaliśmy i oskarżyliśmy 213 poszukiwanych przestępców.
Miałem na myśli pana, dyrektorze Hoover. Ilu?
Jako dyrektor zarządzam...
Ilu aresztował pan osobiście?
Nigdy nikogo nie aresztowałem.
Nigdy nikogo pan nie aresztował?
Oczywiście, że nie. Jestem administratorem.
Bez żadnego doświadczenia praktycznego.
Jest pan szokująco niewykwalifikowany, przyzna pan?
Nigdy w życiu nie przeprowadził pan prawdziwego śledztwa.
Myślę, że to afront.
Myślę, że pańska wiarygodność jako stróża prawa to mit,
wykreowany w krzykliwych artykułach pańskiego publicysty, pana Suydama.
Związek pogromców zbrodni, na którego cara się pan kreuje...
według mnie, to wymyka się spod kontroli.
- To zbrodnia wymyka się spod kontroli... - Jeśli ten kraj potrzebuje takiego Biura,
to ja kwestionuję pańską osobę, jako zdolną nim kierować.
Nie będę osądzany przez kangurzy sąd sprzedajnych polityków...
Pańska prośba zostaje odrzucona.
Nakarm tym Waltera Winchella:
McKellar to neandertalczyk.
Planuje osobistą zemstę, żeby mnie zniszczyć.
Nie będziemy z nim walczyć w jego sali przesłuchań,
tylko na pierwszych stronach gazet.
Gdzie John Dillinger?
Agent Purvis. Moje gratulacje.
Dziękuję panu. Mogę spytać z jakiej okazji?
Już wszyscy gotowi.
To Henry Suydam, nasz ekspert prasowy.
Gratulacje za 'Przystojniaka' Floyda.
Jestem panu osobiście zobowiązany.
Od tej chwili jest pan agentem specjalnym, odpowiedzialnym za oddział Chicago.
Podoła pan temu zadaniu, agencie Purvis?
Oczywiście, proszę pana.
Witam panów.
W dniu dzisiejszym...
wypowiadam pierwszą amerykańską wojnę przeciwko przestępczości.
Chciałbym przedstawić wam jednego z naszych najlepszych ludzi...
agenta Melvina Purvisa.
Agent Purvis będzie kierował naszym oddziałem w Chicago,
które jest źródłem przestępczej fali, ogarniającej Amerykę.
Jego zadaniem będzie schwytanie wroga publicznego numer jeden, Johna Dillingera.
Powiedz kilka słów.
/Panie Purvis, jak dopadł pan /'Przystojniaka' Floyda?
W sadzie.
Panie Tolson, kiedy skończy,
powie mu pan, że dostanie wszystko, czego potrzebuje.
I może się do mnie zwracać "J.E.".
/Powiadają, że John Dillinger jest /o wiele sprytniejszy i twardszy.
Nawet jeśli jest, złapiemy go.
/Skąd ta pewność?
Mamy dwie rzeczy, których Dillinger nie ma.
/Co to takiego?
Nowoczesne techniki naszego Biura, zwalczające zbrodnię metodami naukowymi,
oraz wizjonerskie przywództwo naszego dyrektora, J. Edgara Hoovera.
- Tamta dziewczyna mi się przygląda. - Tak...
- Wciąż się patrzy. - Zagadaj do niej.
- Alvin. - Dobrze cię widzieć.
- Jak się masz? - Homer, Pete...
Ja, Freddie i Deck chcemy zgarnąć gościa.
To bankier z St.Paul, Ed Bremer. Potrzebujemy kilku ludzi.
Nie lubię porywania.
Rabowanie banków robi się trudniejsze.
Ludzie nie lubią porywaczy.
Kto by się przejmował ludźmi?
Ja. Ukrywam się wśród nich.
Muszę się z nimi liczyć.
Mamy też na oku pociąg pocztowy.
Przy okazji, gdyby kogoś tu przygwoździli, kto jest najlepiej oblatany?
Prawnik syndykatu o nazwisku Piquette.
Louis Piquette. Wszyscy korzystamy z jego usług.
Co z tym pociągiem?
Potrzebuję dwóch lub trzech konkretnych ludzi, gotowych za kilka miesięcy.
W grę wchodzi 1 700 000 $. To transport rezerw federalnych.
To taka robota, po której lepiej zniknąć.
Dokąd wyjedziesz?
Nie wiem... do Brazylii, na Kubę.
Lubię plażę w Varadero.
A ty?
Nie mam planów.
Powinieneś mieć. Nie będziemy robić tego wiecznie.
Za dobrze się teraz bawimy. Nie martwimy się o jutro.
Miej mnie na uwadze z tym pociągiem.
- W porządku. - Dzięki.
Ile wzięli za tego gościa z browaru Hamm?
- Sto tysięcy. - Ciszej, Homer.
Dobra, chłopaki, chodźmy do baru.
Mam trzy laski, które myślą, że to mój lokal.
Na razie.
Homer nic nie wywinie?
Homer jest w porządku.
Jednego nauczyłem się od Waltera Dietricha: nigdy nie pracuj z desperatami.
Ja też mam jedną zasadę: trzymaj się z daleka od kobiet.
Bez kobiet to jak siedzieć w pierdlu.
Dlatego wynaleziono kurwy.
Cześć, Anna.
Jak leci, wielkoludzie?
- Kto to? - Veronica.
Veronica, jestem Red.
Cześć, Johnny.
Cześć, Anna.
Nie wiem, co powiedziałaś tamtemu facetowi, ale...
bardzo się cieszę, że to zrobiłaś.
- Jak ci na imię? - Billie Frechette.
- Mogę postawić ci drinka? - Dobrze.
Masz jakieś imię?
Tak.
- Jack. - Tańczysz, Jack?
Nie potrafię.
Chodź.
Jak to możliwe, że nie umiesz tańczyć?
Frechette.
To francuskie nazwisko?
To po ojcu. Na końcu jest "e".
Robimy dwa kroki.
Ojciec Francuz. A matka?
Moja matka to Indianka Menominee.
Większości mężczyzn to się nie podoba.
- Nie jestem jak większość mężczyzn. - Tak?
Oprócz tego jestem szatniarką w klubie Steuben.
Czym się zajmujesz?
Odrabiam zaległości.
Spotykam kobietę, jak ty.
Ciemnowłosą i piękną.
Jak ptak z tej piosenki.
/Czarny ptaku...
/żegnaj...
/Nikt tutaj nie potrafi mnie pokochać...
/ani zrozumieć...
Zimno ci?
/Pościel moje łóżko...
/i zapal światło...
/będę w domu całą noc...
Jak zarabiasz na życie?
Jestem John Dillinger. Rabuję banki.
Właśnie tam wszyscy ci ludzie tutaj wkładają swoje pieniądze.
Dlaczego mi to mówisz?
- Mogłeś zmyślić jakąś historyjkę. - Nie będę cię okłamywał.
To poważna rzecz, żeby wyznać ją dopiero co poznanej dziewczynie.
- Znam cię. - Ale ja nie znam ciebie.
Nie bywałam w wielu miejscach.
Bywałem w miejscach, gdzie nie jest tak gorąco.
Tam, dokąd się wybieram, jest znacznie przyjemniej.
Chcesz pójść ze mną?
Ale ci się śpieszy.
Gdybyś patrzyła na to, co ja, też byłoby ci śpieszno.
Cóż, tym razem to mi się przyglądają.
Bo jesteś piękna.
Przyglądają mi się, bo w swojej restauracji nie są przyzwyczajeni...
do widoku dziewczyny w sukience za trzy dolary.
Posłuchaj, skarbie...
bo ich interesuje tylko kto skąd pochodzi,
a jedyna ważna rzecz, to dokąd zmierzamy.
Dokąd ty zmierzasz?
Dokądkolwiek zechcę.
Chodźmy stąd.
Johnny...
Zaczekaj na mnie na zewnątrz.
Gil...
Od kiedy wyszedłem pracuję dla Franka Nitti.
Oni mają teraz powiązania ze wszystkimi w całym kraju.
Wygląda jak fryzjer.
Jestem Phil D'Andrea.
Zawsze kiedy czytam o twoich skokach na banki,
kiedy oddajesz klientom ich forsę, rozbrajasz mnie.
Gdybyś czegoś potrzebował, powiedz Gilbertowi. Wie gdzie mnie znaleźć.
Dziękuję.
Dokąd poszła dziewczyna?
Nie wiem, proszę pana. Złapała taksówkę.
/Mówi Lowell Thomas.
/W Zachodniej Virginii, firma Carnage Hall /oskarżyła związkowców...
/o prowokowanie pracowników /do strajku.
/Tymczasem w Wisconsin, /Departament Sprawiedliwości...
/rozpoczął zakrojone /na szeroką skalę poszukiwania...
/amerykańskiego wroga publicznego /numer jeden, Johna Dillingera.
/W Genewie, Organizacja Narodów Zjednoczonych /wystosowała do ZSRR...
Według kasjerki bankowej, Barbary Patzke, to jest płaszcz Johna Dillingera.
Wykonany przez Shregge Quality w St.Louis.
Cena 35 dolarów, bawełna, chroniący przed wiatrem.
Najwyższa jakość.
Dziękuję, agencie Baum.
Agenci z naszych biur w całym kraju...
zidentyfikują każdy sklep w USA, sprzedający te płaszcze.
Potem sprawdzimy każdego wspólnika Dillingera,
mieszkającego w pobliżu miejsca, gdzie sprzedano ten płaszcz.
On musiał tam być.
Było mu zimno, więc kupił płaszcz.
Jeśli tylko tamtędy nie przejeżdżał,
ktoś go tam ukrywał.
Jeśli tam wróci, będziemy na niego czekać.
Właśnie takimi metodami nasze Biuro schwyta Johna Dillingera.
Doris, skontaktuj się z Chicago.
Niech kierownicy będą gotowi o 6.00.
Poproś o spotkanie dla Cartera i dla mnie.
Panowie...
wkrótce otrzymacie karabiny maszynowe Thompsona,
oraz karabiny półautomatyczne Winchester 351.
Ścigamy zatwardziałych zabójców. Będą niebezpieczni.
Ci z was, którzy nie są na to gotowi, powinni odejść.
A jeśli ktoś zamierza odejść, niech zrobi to teraz.
To zapis rozmowy telefonicznej z salonu samochodowego sprzed 27 minut.
Harry Berman.
/Kiedy go odstawisz, /wrzuć kluczyki pod siedzenie.
/- Mam DeSoto. /- W porządku.
/Tapicerka się nie nadaje.
Jak dotarliśmy do Bermana?
Za płaszczem Dillingera.
Płaszcz kupiono w Cicero w Illinois, niedaleko salonu Bermana.
Wiemy, że Berman dostarczał samochody syndykatowi od czasów Capone'a.
Kiedy Dillinger kupił ten płaszcz, musiał zmieniać u Bermana samochody.
Jak tylko przyjadą odstawić DeSoto, wsiądziemy im na ogon.
Chcę mieć tam ludzi. 24 godziny na dobę.
Mogę prosić pański numerek?
- Uciekłaś mnie. - Zostawiłeś mnie samą na chodniku.
Jeśli chcesz być moją dziewczyną, musisz mi przyrzec,
że już nigdy tego nie zrobisz.
/- Mogę prosić płaszcz? - Nie jestem twoją i dziewczyną...
i nic takiego nie powiem.
- Czekam. - Ja też.
"Już nigdy więcej od ciebie nie ucieknę"... powiedz to.
Nie.
Mój płaszcz...?
Ja nigdy więcej cię nie zostawię. To obietnica.
A ja chciałbym uciec stąd, więc paniusiu...
Zmiataj stąd, facet. Zatrzymaj napiwek.
Nie będziesz już podawać innym ludziom płaszczy i kapeluszy.
- Dlaczego to zrobiłeś? - Bo teraz jesteś ze mną.
Niczego o tobie nie wiem.
Wychowałem się na farmie w Mooresville w Indianie.
Moja mama umarła, kiedy miałem trzy latka,
a ojciec tłukł mnie kwaśne jabłko, bo nie umiał mnie inaczej wychowywać.
Lubię bejsbol, kino, markowe ubrania, szybkie samochody, whisky... i ciebie.
Co jeszcze chcesz wiedzieć?
Usiądź.
- Długo tu mieszkasz? - Tak.
Od wczoraj.
Mam coś dla ciebie.
/Kiedy byłam dziewczynką, /zamieszkaliśmy w rezerwacie we Flandreau,
/bo zmarł mój ojciec.
/We Flandreau nigdy /nic się nie działo.
/Kiedy miałam 13 lat, wyjechaliśmy /do Milwaukee, do mojej ciotki Ines.
/Miałam tam wielu /indiańskich przyjaciół,
/którzy chodzili po kościołach /i urządzali przedstawienia.
Tam też nic ciekawego mi się nie przydarzyło.
/Więc nigdzie nie byłam /i nie robiłam nic ciekawego,
/póki nie przyjechałam do Chicago /i nie zaczęłam jakoś sobie radzić.
Jesteś spakowany.
Tak, skarbie...
i zabiorę cię ze sobą.
Zaczniesz całkiem nowe, ekscytujące życie.
A czego ty chcesz?
Wszystkiego.
Właśnie teraz.
/Purvis.
Berman podstawił DeSoto. Apartamenty Sherone. 20 minut temu.
/Mężczyźni wchodzą i wychodzą...
z apartamentu wynajętego na pannę Vi Scott.
Noszą ciężkie walizki. Jeden wygląda jak Dillinger.
- Gdzie twoi ludzie? - W samochodach na Clarendon i Wilson.
Pojazdy i ulica zablokowane? Kto obserwuje dla ciebie DeSoto?
Wiedzą, że tu jesteśmy? Nastąpiło jakieś poruszenie?
Nie.
Carter...
miej na oku DeSoto. Stamtąd.
Barton, idziesz ze mną.
Tak?
Jestem agent specjalny Purvis, panno Scott.
- Jest pani sama? - Nie, jest ze mną mój narzeczony.
- Jak nazywa się pani narzeczony? - Leonard... McHenry.
- Możemy wejść? - Proszę.
Jestem całkowicie bezpieczna, ale proszę do środka.
Stało się coś?
Ma pan dowód tożsamości?
Tak, pewnie.
Kochanie, podasz moje prawo jazdy? Jest w kieszeni kurtki.
Oczywiście.
Znam pana... jest pan... Melvin Purvis.
Prawda?
Tak, widziałem pańskie zdjęcie.
Z czego żyjesz, Leonard?
Handluję damskimi butami. Pokaż im, kochanie.
Ładne, prawda?
- Życzę udanej kolacji, panie McHenry. - Dzięki.
Dobranoc.
Nikt nie wchodzi ani nie wychodzi. Sprowadzę pozostałych. Ty zostań tutaj.
Pilnuj tych drzwi.
Ściągnij ludzi Sheridana.
Biuro Śledcze. Jak się nazywasz?
Chcesz wiedzieć jak się nazywam?
Idziemy.
Baum, pilnuj ulicy.
Barton?
Gdzie on jest?!
Odjechali na wschód!
- Kto zabezpieczał DeSoto? - To byliśmy my.
Usłyszeliśmy strzały, więc podjechaliśmy tutaj.
Kto to był? Dillinger?
Człowiek, który uciekł, to nie John Dillinger.
To 'Buźka' Nelson.
Wszyscy na podłogę!
Pod ścianę. Już. Wszyscy.
Odwróć się!
Na podłogę! Kłaść się!
Ruszaj.
Tak, żebym je widział! Do góry!
Klienci, zachować spokój. Nie ruszać się!
Ty! W górę!
/Ręce w górze!
/Szybciej!
John Dillinger zrabował 74 000 dolarów,
podczas gdy wam nie udało się aresztować Nelsona.
Biorę na siebie pełną odpowiedzialność.
Chciałbym o coś prosić.
/Przenieśmy ludzi /ze "specjalnymi kwalifikacjami",
/żeby zastąpili personel /w Chicago.
Jest kilku byłych teksańskich strażników, powiązanych z Biurem w Dallas.
/Myślałem, że rozumie pan, /co tu tworzę.
Nowoczesną grupę stróżów prawa, złożoną z młodych profesjonalistów.
Obawiam się, że oni sobie nie radzą.
Przepraszam, nie dosłyszałem.
/Powiedziałem, że oni sobie /nie radzą.
Nie słyszę.
Powiedziałem, że oni sobie nie radzą.
/Bez fachowej pomocy...
będę musiał zrezygnować.
W przeciwnym razie poprowadzę swoich ludzi na rzeź.
Pan Tolson zadzwoni do pana, agencie Purvis.
- Powiedział jak wygląda? - Nie.
/- Pomóc panom? - Nie, dziękujemy.
Połysk.
- Jak się pan miewa? - Dobrze.
Agent Winstead?
- Tak jest. - Miło mi.
Witam w Chicago. Mamy mnóstwo roboty z panem Dillingerem.
Innym razem.
Tak jest, proszę pana. Dziękuję. Miłego dnia.
Wystaw Johnny'ego Pattona. Mamy cztery inne tory.
- Strasznie gorąco, prawda? - Tak, Frank.
Od kiedy te kutasy mnie postrzeliły, wciąż mi zimno.
- Co? - Chłopaki z Chicago.
Johnny...
- spotkamy się w Tucson w okolicach 25-tej. - Dobrze.
Przeczytałem dzisiaj... w gazecie z Indiany:
"John Dillinger - poszukiwany martwy lub martwy."
Chyba zużyliśmy cały środkowy wschód.
Co?
Przyjdźcie wieczorem do Colonial. To nasz lokal. Czujcie się zaproszeni.
Najlepsze steki w Miami.
- Nie robicie żadnych zdjęć, co? - Żadnych zdjęć.
W porządku. Przyjdziemy.
Dziękuję, że zabrałeś mnie tu ze sobą.
Wybierasz się dokądś wieczorem?
- Nie. - Nie żartuj sobie.
Nie traktuj mnie jak głupiej.
Oboje wiemy, że znów wyląduję w szatni w klubie Steuben.
- Prędzej czy później. - Co masz na myśli?
Nie przejmujesz się jutrem czy pojutrzem i prędzej czy później...
złapią cię albo zabiją, a ja nie chcę być przy tobie, kiedy to się stanie.
- Czytasz z kryształowej kuli? - Nie potrzebuję jej.
- Zapytaj Homera. - O co?
O ten jego durny żart... "martwy lub martwy."
Nigdzie nie pojedziesz. Słyszysz?
Umrę jako staruszek w twoich ramionach.
Jesteśmy dla nich za dobrzy.
Nie są dość twardzi, sprytni ani szybcy.
Mogę napaść na każdy bank, kiedykolwiek zechcę.
Oni muszą pilnować każdego banku... cały czas.
Dlatego siedzę na szczycie świata.
Nikt nie może nas tknąć.
Nie...
nigdzie się nie wybieram... ty też nie.
Co ty na to?
/HOTEL KONGRESOWY
Witam państwa.
Dzień dobry. Mamy rezerwację dla Franka Sullivana z małżonką.
- Mogę przysłać państwu kanapki i piwo. - Byłoby wspaniale.
Moi przyjaciele powinni już tu być. Pan J.C. Davies i pan Clark.
Chyba wyszli na zakupy.
- Powiem im, że pan już jest, kiedy wrócą. - Bardzo dobrze.
- Winda jest tam. - Dziękuję.
Wyglądasz, jakbyś potrzebowała towarzystwa.
Może ja i mój przyjaciel, książę Albert, złożymy ci wizytę?
Chodźcie tutaj... obaj.
Johnny!
Proszę coś na siebie włożyć.
Co się stało, do cholery?
W hotelu był pożar.
Strażacy znaleźli naszą broń i wezwali gliny!
- Dokąd cię zabierają? - Przewożą nas do Ohio!
Gdzie Billie?
Twoja dziewczyna jest w autobusie do Chicago. Nie zatrzymaliśmy jej.
Tędy.
No proszę...
oto człowiek, który zabił 'Przystojniaka' Floyda.
Mógł sobie być przystojny, bo na pewno nie był zbyt bystry.
Proszę mi coś powiedzieć, panie Purvis...
ten gość... który zginął w apartamentach Sherone...
gazety pisały, że znalazł pan go żywego.
To oczy, prawda?
Patrzą wprost na ciebie, zanim odejdą...
zanim po prostu odpłyną w nicość.
To nie daje ci spać po nocach.
Co tobie nie daje spać, panie Dillinger?
Kawa.
Działa pan jak pewny siebie człowiek, panie Purvis.
Posiada pan kilka zalet.
Zapewne jest pan dobry z dystansu. Zwłaszcza gdy ma pan przewagę liczebną,
ale w sytuacji "oko w oko", gdyby ktoś miał paść trupem na miejscu...
Przywykłem do tego.
A pan?
Żegnam, panie Dillinger.
Do zobaczenia na zewnątrz.
Nie wydaje mi się.
Jedyny sposób dla pana na wyjście z więzienia,
to kiedy wyprowadzimy pana na egzekucję.
Cóż, jeszcze się przekonamy.
Poszukaj sobie innej pracy, Melvin.
Tylko żartowałem.
Pozwolę wam, chłopcy, troszkę mnie tu potrzymać.
To nam schlebia, Johnny, ale nie będzie ci aż tak wygodnie.
Przenoszą cię.
- Dokąd? - Do Indiany.
Czemu?
Nie mam kompletnie nic do załatwienia w Indianie.
Już tu jest.
Do tyłu, panowie. Zróbcie przejście.
Przejmujemy więźnia. Proszę zdjąć łańcuchy.
Johnny, cieszysz się, że wróciłeś do Indiany?
Chyba tak samo, jak Indiana, że wróciłem.
Czy przeszmuglowałeś broń do więzienia stanowego w Indianie,
przed ucieczką z 26 września?
Jesteś zbyt dociekliwy, przyjacielu.
Proszę objąć pana Dillingera.
Kiedy ostatni raz byłeś w Mooresville?
Dziesięć lat temu.
Byłem młody, zapalczywy i głupi.
Napadłem na sklep spożywczy, czego nie powinienem był zrobić,
bo pan Morgan był dobrym człowiekiem.
Skazali mnie na 10 lat w więzieniu stanowym za kradzież 50 dolarów.
W więzieniu poznałem wielu dobrych chłopaków.
Więc na pewno... tak...
pomogłem ustawić ucieczkę w Michigan. Dlaczego nie?
Trzymam z moimi kumplami, a oni trzymają ze mną.
Jak długo zajmuje panu obrabowanie banku?
Około 1 minuty i 40 sekund.
Dokładnie.
Chodźmy.
Panie Johnny, przyszedł pański adwokat.
Został pan gorąco polecony przez Alvina Karpisa.
Podczas czytania aktu oskarżenia,
postanowili przenieść mnie do więzienia stanowego.
Co może pan dla mnie zrobić?
Co ma pan na myśli?
Krzesło elektryczne.
Wysoki Sądzie, czy będzie to przesłuchanie zgodne z konstytucją tego narodu,
czy stan będzie podburzał atmosferę wokół podsądnego?
Powietrze cuchnie nieznośną urazą i paskudną złośliwością.
Brzęk kajdan przywodzi na myśl carskie kazamaty,
nie przyozdobiony narodową flagą, niezawisły amerykański Sąd.
Proszę Sąd o niezwłoczne usunięcie tych kajdan.
To bardzo niebezpieczny człowiek, Wysoki Sądzie.
Jestem odpowiedzialny za strzeżenie tego więźnia.
Jest pan prawnikiem? Jakie ma pan prawo zwracać się do tego Sądu?
W porządku. Proszę zdjąć więźniowi kajdanki.
Wysoki Sądzie, chcielibyśmy przenieść więźnia.
Tylko więzienie stanowe w Michigan City w Indianie...
gwarantuje, że Dillinger nie ucieknie.
- Szeryfie Holley? - Zgadzam się, Wysoki Sądzie.
Szeryfie Holley, uważam, że macie tu bardzo porządne więzienie.
Dlaczego uważa pani, że czegoś mu brakuje?
Mojemu więzieniu nic nie brakuje. To najmocniejsze więzienie w Indianie.
Tak właśnie myślałem.
Ale oczywiście nie mam zamiaru zawstydzać pani Holley.
Rozumiem, że jest kobietą i może obawiać się ucieczki...
Nie boję się ucieczki.
Potrafię zadbać o Johna Dillingera i o każdego innego więźnia.
Dobrze...
- Dillinger zostanie tutaj. - Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Obrona będzie potrzebować 4 miesięcy, żeby się przygotować.
To powinno zająć 10 dni.
Rozpoczęcie rozprawy w ciągu 10 dni oznaczałoby lincz tego chłopaka.
Mamy prawo zakazujące linczu.
- Prawo zakazuje zabójstw. - Więc postępujmy zgodnie z prawem...
albo po prostu postawmy Dillingera pod ścianą i rozstrzelajmy.
Po prostu rozstrzelajmy.
- Nie marnujmy stanowych pieniędzy na tę farsę. - Proszę się uspokoić.
Proszę Sąd o wybaczenie.
Bob i ja mamy dla siebie wiele szacunku.
Lepiej uważaj, bo ciebie też obejmie.
Proces rozpocznie się za miesiąc, 12 marca.
Świetna robota, panie obrońco.
Cahoon!
Podejdź na chwilkę.
Chodź, Sam... ruszamy w podróż.
Zawołaj Bryanta.
Bryant!
Zawołaj Maxa.
Zabiję cię, jeśli będę musiał. Nie myśl, że się zawaham.
Otwierać!
Rozwalę go na miejscu.
Otwieraj zbrojownię. Już!
Otwieraj!
Tak myślałem... nie był prawdziwy, prawda?
Chodźmy.
Ręce do góry!
Który z tych samochodów jest najszybszy?
Tamten Ford. Ma nowy V-8.
Bierzemy go. Naprzód.
To prywatny samochód szeryf Lillian Holley.
To dobrze.
/POLICJA
Panie Youngblood, jesteśmy bezpieczni?
Tak.
W porządku...
daj spokój, przyjacielu.
Odpręż się i przestań przejmować.
Znasz słowa do "Ostatniego spędu bydła"?
/Dasz sobie radę, mały piesku, /dasz sobie radę.
/Wkrótce ruszam na ostatni /bydła spęd...
Jak się zachowywał? Był wesoły?
Tak, przez jakiś czas śpiewał.
/Dasz sobie radę, mały piesku, /dasz sobie radę.
/Dzisiaj w Waszyngtonie, /prezydent Roosevelt powiedział,
/że John Dillinger kpi sobie /z wymiaru sprawiedliwości tego kraju.
/Śmierć Johna J.McGraw, /wieloletniego menedżera New York Giants...
/Halo?
Cześć, skarbie. To ja. Nie mogę długo rozmawiać. Nic ci nie jest?
Nie. Słyszałam w radio. Co u ciebie?
W porządku.
Nie przyjeżdżaj do Chicago, Johnny.
Co to ma znaczyć?
- Obiecałem, że zajmę się tobą, prawda? - Tak.
I zamierzam dotrzymać słowa.
- Wiesz o tym, prawda? - Tak.
/Myślę, że mnie obserwują.
Przyjadę, zabiorę cię stamtąd i zaopiekuję się tobą.
- Kochanie, nie przyjeżdżaj do Chicago! - Powiedz, że o tym wiesz.
/Powiedz.
Wiem, że się mną zaopiekujesz.
Kocham cię.
Prędzej czy później, ona pojedzie do niego,
albo on przyjedzie po nią.
Cześć, Sport!
Panie Johnny, nie może pan wejść.
Nie może pan się tu zatrzymać, panie Johnny.
Kto tak powiedział?
Sport tylko wykonuje rozkazy. Podobnie ja.
- Powiedzieli, że pewnie tu przyjedziesz. - Nie rozumiem.
- Porozmawiaj ze swoim kumplem, Gilbertem. - O czym?
Musisz porozmawiać z Gilbertem Cateną.
No dalej, wynocha stąd! Zjeżdżaj! Już!
Nie byłem mile widziany i wciąż słyszałem twoje nazwisko.
Zapytam tylko raz, co właśnie zrobiłem.
- Ktoś widział jak wchodził? - Raczej nie.
Czy jesteśmy uzbrojeni?
Owszem.
Spokojnie.
Spokojnie, spokojnie...
Wracajcie do pracy.
- O co chodzi, Phil? - Rozejrzyj się. Co widzisz?
- Mnóstwo telefonów. - Widzisz pieniądze.
W zeszłym miesiącu istniały niezależne firmy telefoniczne,
informujące bukmacherów, kto wygrał trzecią gonitwę w Sportsman Park.
Było ich trzysta w całym kraju.
Teraz jest tylko jedna. Nasza.
23 października obrabowałeś bank w Green Castle w Indianie.
Ukradłeś 74 802 dolary. Myślałeś, że to sporo.
Te telefony zarabiają tyle każdego dnia.
Bez przerwy, dzień po dniu.
To rzeka pieniędzy, która staje się coraz głębsza i szersza.
Z każdym tygodniem i miesiącem spływa prosto do nas.
- Chyba, że gliny wejdą przez te drzwi. - Płacicie im, żeby nie weszli.
Zgadza się.
Ale jeśli ty będziesz w pobliżu, to wejdą bez względu na wszystko.
Jaki z tego wniosek?
Jestem sławny.
Jesteś zagrożeniem dla interesu.
Więc syndykat wydał nową polisę,
dotyczącą takich jak ty, Karpis, Nelson, Campbell...
Nie pierzemy już waszej forsy i nie wpłacamy kaucji.
Nie macie wstępu do naszych burdeli.
Żadnej broni, lekarzy, kryjówek, niczego... rozumiesz?
Jeśli potrzebujesz jakiegoś wsparcia...
Powodzenia.
Hamilton ma 34 letnią siostrę w Detroit. Aresztujcie ją.
Zgarnijcie wszystkich wspólników Dillingera. Lekarzy, rodzinę.
Matkę Pierpointa w Indianapolis,
rodzinę Dillingera w Mooresville...
pod zarzutem ukrywania zbiegów.
Rodzina Hamiltona nie miała kontaktu z Redem od lat.
Więc przekonaj ich, żeby się z nim skontaktowali.
Stwórz informatorów, agencie Purvis. Przesłuchuj świadków energiczne.
Przypiekaj ich na ruszcie. Bez zbędnych sentymentów.
Żyjemy w nowej epoce. Tworzymy tu historię.
Podejmij bezpośrednie, natychmiastowe działania.
Jak mawiają teraz we Włoszech... "Ściągnij białe rękawiczki".
Rozumiemy się, agencie Purvis?
Oto dzielny młody człowiek. Jak się nazywasz, synu?
Harris.
Stróże prawa w całym kraju podjęli wyzwanie,
rzucone przez wyjętych spod prawa i bezkarnych morderców.
Ci młodzi ludzie, ci młodzi stróże prawa...
oni wszyscy,
powstrzymali jakieś przestępstwo...
i zapobiegli zapisaniu go w czarnej księdze zbrodni.
/Dzisiaj nagradzam ich /tymi medalami.
/Mój przyjaciel, Harris, jest pierwszy. /Dobra robota.
/Mógłbyś osiągnąć więcej, /niż ktokolwiek inny, Tommy.
/Jesteś w porządku.
Ale nie lubię 'Buźki' Nelsona.
Mylisz się co do Nelsona, John. Jesteś dla niego całym światem.
Cały kraj uważa cię za cholernego bohatera.
Gdzie ten bank?
W Sioux Falls.
Nelson twierdzi, że jest tam 800 000 dolarów.
Mówi, że ma dla nas kryjówkę na czas późniejszej rozpierduchy.
Po co on tu jest?
John, musimy być przyjaciółmi, albo to się nie uda.
Red ci powiedział... jak zrobimy bank,
musimy uwolnić Pierponta i Makleya.
- Będzie potrzebny dokładny plan. - Tak... i co?
/...wróg publiczny numer jeden: /John Dillinger.
/Mogą siedzieć wśród was.
/Może nawet w waszym rzędzie.
/Spójrzcie w prawo.
/A teraz w lewo.
/Jeśli ich zobaczyliście, /powiadomcie Biuro Śledcze,
/albo lokalną policję.
Po banku wymyślimy jak ich wydostać.
Dobra?
Dobra.
"Nie pracujemy z nieznajomymi i z desperatami."
Walter Dietrich. Pamiętasz?
Walter zapomniał.
Kiedy jesteś zdesperowany, to znaczy, że nie masz wyboru.
Dorwałem jednego!
Co to jest? Łapska do góry! Do góry!
Ruszaj, skarbie. Idziemy!
Gdzie ten cholerny szmal, po który tu przyszliśmy?
- Otwórz drzwi. - Na co się gapicie, co?
Na co się gapicie?
Wynośmy się stąd!
Chodź! Wsiadaj do cholernego samochodu!
Ruszaj! Szybko!
- Co to za miejsce? - Nie martw się.
Nikt nas tu nie znajdzie. Chodź.
Ile?
46 120.
To trochę mniej, niż 800 000, prawda?
Prawda?!
8000 na łebka.
Zostawcie moją działkę i wynocha.
Musimy odczepić się od Nelsona.
- Musisz trochę odpocząć. - Nie.
Nie... musimy wynieść się stąd z samego rana...
- albo skończymy martwi. - Nie uda nam się.
Do cholery, nie mów tak.
Johnny, mam wrażenie, że mój czas dobiegł końca.
A kiedy czas się kończy, to się kończy.
Red...
dobra.
Jutro rano, Homer, ty i ja pojedziemy do Reno.
I wszystko będzie dobrze.
Dajcie mi zastrzyk!
Dostaniesz jak powiesz gdzie ukrywa się gang.
Nie wiem!
'Buźka' Nelson, Dillinger. Chcę wiedzieć gdzie są.
- Nie wiem! - Gadaj!
Kula weszła przez tył głowy.
Utkwiła nad jego prawym okiem!
- Nie wtrącaj się. - Ma obrzmienie mózgu!
Wkrótce umrze! Cierpi i muszę mu ulżyć!
Jeszcze nie. Jeśli będziesz przeszkadzał, aresztuję cię.
/- Mów! /- Nie wiem! Proszę!
/Dajcie mi zastrzyk! /Bracie, proszę!
- Gadaj gdzie! - Nie wiem!
Dobra!
Mów!
Mała Bohemia. Manitowish w Wisconsin.
Pierdol się.
Daj mi zastrzyk.
Mała Bohemia. Manitowish w Wisconsin.
Sam, jedź tam.
Dorwiemy go.
Podejdź przez las. Kryj się wśród drzew.
Zbliż się od południa.
Dość blisko, żeby sprawdzić, czy są w barze.
Dobra...
Rorer, podchodzisz od północy. Tam jest kuchnia.
Zobacz czy ktoś jest w jadalni i zostań w ukryciu.
- Jeśli tam jest? - Wchodzimy.
A jeśli go nie ma?
I tak wchodzimy.
To zbyt duża posiadłość. Zbyt wiele dróg ucieczki...
a nas zbyt niewielu, żeby ich powstrzymać.
Musimy zablokować wszystkie drogi.
Musimy zaczekać na Cowley, żeby ich otoczyć.
Panie Purvis, to nie jest dobry sposób.
Nie mogę zaryzykować, że znowu nam się wymkną.
Pan i Hurt zabezpieczycie róg północno-wschodni i cały przód.
Campbell, Baum... idziecie ze mną.
- Dzięki, musimy iść. - Zostańcie. Zabawmy się.
Mamy jutro robotę.
Robota jest dla frajerów. Spadajcie stąd.
Chcecie zobaczyć mojego Jamesa Cagneya? Chcecie?
Co widzisz, co powiesz, co wiesz?
Jak ci na imię, kotku?
To twoja żona, prostaczku?
Zatrzymać samochód!
Biuro Śledcze!
Zatrzymaj się!
Stać!
- Nie strzelać! - Na ziemię!
Johnny!
Giń!
Ruszaj!
Ktoś ucieka!
- Dillinger? - Chyba tak!
Baum!
Pojedź przez las i odetnij mu drogę!
Idź.
Szybko!
Chodź, Red. Chodź, wstawaj.
Dawaj kluczyki do samochodu!
Widział pan...
Nosicie kamizelki, dranie,
więc pociągnę wysoko i nisko.
Carter?
Kto to był? Dillinger?
Nelson.
Ktoś jest na drodze.
Cowley! Widziałeś samochód?
Forda? Tak. Pojechał w przeciwnym kierunku.
Zawracaj!
To Nelson!
Wsiadać, matoły! Wsiadaj!
Wsiadaj. Jedziemy!
- Skąd masz samochód? - Załatwiłem agenta na drodze.
Szybciej, Sam!
Są za nami! Strzelaj, Homer!
- Masz, do cholery! - Dalej!
Gówno.
Homer! Homer!
Wracaj! Wracaj!
Nie widziałeś wcześniej umierającego człowieka?
Zamknij się.
Musisz mnie zostawić, John.
Gówno prawda.
Billie też musisz zostawić.
Znam cię.
Nigdy nikogo nie zawiodłeś.
Ale tym razem...
nie dasz rady.
Musisz odpuścić.
Teraz...
wszyscy przyjaciele Dillingera nie żyją.
Jest gdzieś tam...
całkiem sam.
I nie będzie lepszej sposobności, żeby go przyskrzynić.
- Tak, ale może być gdziekolwiek. - Może być gdziekolwiek,
ale nie jest "gdziekolwiek", bo to czego chce, jest tutaj.
Co robi?
Wciąż słucha radia.
Przesłuchaliśmy informatora, Johna Probasco.
Uzyskaliśmy informacje, według których...
/Dillinger miał jednak wpływ /na przestrzeganie prawa.
/Dzięki niemu Kongres /rozważa uchwalenie...
/pierwszej ustawy o walce /z przestępczością,
/która wszelkie wykroczenia /poza granicami stanów,
/uczyni przestępstwami federalnymi.
/W międzyczasie...
Rozrośliśmy się od wybrzeża po wybrzeże. Chcieliśmy spokojnie działać,
a oni zwalają nam to na głowę?
Frank, spokojnie. Oni rabują banki.
Pewnie.
Jeden stan i inny stan, to się nazywa "międzystanowo".
Działamy w całym kraju. Obudź się.
Wykorzystają to prawo przeciwko nam.
Która godzina?
4.00 rano. Niedziela.
Co ci jest?
- Nie chcę spać. - Dlaczego?
Bo chcę wykorzystać każdą chwilę, która nam została.
A może uciekniemy stąd? Razem?
Dokąd?
Na Kubę?
Może dalej?
Mam na oku robotę. To duża robota. Duża kasa.
Potem moglibyśmy wyjechać.
Złapalibyśmy samolot Pan Amu do Caracas.
Wyskoczylibyśmy na karnawał do Rio.
A stamtąd statkiem.
Tańczylibyśmy...
i bawili się...
kiedy tylko przyszłaby nam ochota.
Chcesz ze mną wyjechać?
Tak, chcę.
- Gdzie jest ten apartament? - Na rogu Oakley i Potomac.
Barman nazywa się Larry Streng.
Da ci klucze.
Kto cię przywiózł? Jak się tu dostałaś?
Taksówką. Wzięłam taksówkę.
Gdzie on jest?
Gdzie się spotkaliście? Gdzie się ukrywaliście?
Odpowiadaj albo porzucimy cię w rynsztoku w hrabstwie Cook.
Gdzie on jest?
Muszę skorzystać z toalety.
Chryste... popatrz co narobiłaś.
Gdzie miałaś się z nim spotkać?
Nie słyszę cię.
Nie słyszę cię!
- Mieliśmy się spotkać w naszym apartamencie. - Gdzie?
- Na Addison. - Jaki numer?
- 1148. - Kiedy?
Teraz.
Panno Roberts, proszę skontaktować się z agentem Purvisem.
Teraz wraca z Mooresville z Indiany.
Jedzie prosto do więzienia stanowego.
John Dillinger jest w apartamencie 1148 na Addison.
Gdzie on jest?
Cóż...
na pewno daleko od was, prawda?
Chciałeś wiedzieć gdzie jest, ty tępy platfusie?
Panie Purvis, nie godzi się traktować kobiety w ten sposób.
Przeszedłeś tuż obok niego na State Street.
Zbyt się bałeś, żeby się rozglądać.
Siedział w zaparkowanym tam czarnym Buicku.
Spytałeś jak się tam dostałam,
ja odpowiedziałam, że taksówką, a ty mi uwierzyłeś?
Podwiózł mnie tam i czekał na mnie...
a ty minąłeś go zaledwie o krok.
A kiedy mój Johnny dowie się jak poniewierałeś jego dziewczynę...
wiesz co się z tobą stanie, grubasku.
Rozkuj ją.
Łazienka jest na końcu korytarza.
Nie mogę wstać.
Panno Rogers...
Halo.
Mówi Martin Zarkovich. Miałem do pana zadzwonić, panie Nitti.
/Myślę, że jest gotowa /na to pójść.
Upewnij się.
Dobrze, panie Nitti.
Co powiedzieli, Anno?
Powiedzieli, że odeślą mnie z powrotem do Rumunii.
Wiesz co robić?
Potrafią załatwić deportację? Mogą to zrobić?
Oni mogą wszystko.
Dobrze.
Chcę gwarancji.
Jeśli pomoże nam pani ująć Johna Dillingera,
daję pani słowo,
że zrobię wszystko, co w mojej mocy, żeby wpłynąć na Urząd Emigracyjny,
- żeby pozwolił pani zostać w Ameryce. - To nie wystarczy.
Tylko tyle mogę zrobić.
Chcę gwarancji.
Nie otrzyma jej pani.
Myślę, że to pan.
To pan zawiadomił Urząd Emigracyjny, żeby odesłał mnie do Rumunii.
Jak się pani z nim spotyka?
Wychodzimy razem.
Może jutro wieczorem, a może nie.
Może za tydzień albo za miesiąc, a może nigdy.
Nie mogę gwarantować, co zrobi Urząd Emigracyjny,
ale mogę zagwarantować, co ja zrobię.
Jeśli nie będzie pani współpracować,
znajdzie się pani na statku w ciągu 48 godzin.
Proszę ze mną nie igrać.
Co to znaczy "my"?
Ja, on, Polly Hamilton, jedna z moich dziewczyn.
Skąd będziemy wiedzieć?
Zadzwonię w dzień, kiedy ja będę wiedzieć.
- Widziałeś się z nią? - Tak.
Dała mi ten liścik.
/Kochany Johnny,
/nie próbuj mnie odbić. /Jestem zbyt dobrze strzeżona.
/Dwa lata to niewiele.
/Wyjedź w jakieś bezpieczne miejsce.
/Na przykład do Meksyku /i czekaj na mnie.
/Wtedy znów będziemy razem. /Zawsze cię kochająca, Billie.
Powiedziała mi co napisała.
To dobra rada.
Co tu robisz?
Spotykam się z ludźmi.
We wtorek przewożą wypłaty dla siedmiu fabryk w Rockford.
Mamy dwie drogi wejścia i dwie wyjścia.
Dock odetnie linie telefoniczną pięć minut wcześniej.
Kiedy przyjedzie pociąg, ty i ja wchodzimy,
Harry zajmie się drzwiami i sejfem, Jimmy i Freddie prowadzą.
- Ile wyceniasz? - 1 500 000 do 1 700 000.
300 000 dolarów na łeb.
- Święta niedźwiedzico... - Tak.
Jak zrobię to we wtorek, w środę zniknę.
- Gdzie? Kuba? - Nie.
Jeśli wyjadę, to znacznie dalej, niż na Kubę.
- Cześć, Jimmy. - Co słychać?
Polly, Jimmy wrócił.
Coś ci powiem, skarbie...
może ty, ja i Pollie wybierzemy się dziś do kina?
Trochę się ochłodzimy.
Dokąd chcesz pójść?
Może do Marbro albo do Biographa...?
Jimmy zabiera nas na film.
Pójdę później do sklepu i zrobię pieczonego kurczaka na kolację.
Dokąd idziesz?
Na tramwaj.
Muszę jechać do centrum odebrać licencję kelnerki.
Zaczekaj... podwiozę cię. Za gorąco tu.
Tak?
Panie Purvis... Anna Sage.
Dzień dobry, panno Sage.
To dziś wieczorem.
Anna Sage będzie z nim. Będzie miała białą bluzkę i pomarańczową sukienkę.
Stąd będziemy wiedzieć, że to on.
Mógł zmienić swój wygląd,
ale wiemy, że pójdą do Marbro albo do Biographa.
- Dwa kina? - Zgadza się.
- Co grają? - Słucham?
Co grają w Marbro, a co w Biographie?
W Marbro leci "Little Miss Marker" z Shirley Temple.
W Biographie grają film gangsterski z Clarkiem Gable.
"Melodramat na Manhattanie".
John Dillinger nie pójdzie na film z Shirley Temple.
Sierżant Zarkovich i O'Neill z wydziału wschodniego Chicago...
oraz agent Winstead obstawią Biograph.
Virgil Peterson skoordynuje operację przy Marbro.
Będzie uzbrojony...
i wyjątkowo niebezpieczny.
- To tutaj? - Tak.
- Zaraz wracam. - Zaczekaj.
/WYDZIAŁ POLICJI /CHICAGO
- Pójdę z tobą. - Dobrze.
To może potrwać dziesięć minut.
Spotkamy się na zewnątrz.
/BIURO DETEKTYWÓW /ODDZIAŁ D/S DILLINGERA
Jaki wynik?
3-2 dla White Sox.
/Co się dzieje?
Na razie nic.
Nie zjawili się w Marbro.
/- Blackie! /- Jim!
/- Ty stary skubańcu! /- Świetnie wyglądasz!
/Wspaniale cię widzieć!
/- Urządźmy sobie popijawę. /- Dobra.
/Kiedy się spotkamy? /Minęły całe tygodnie.
/- Może jutro wieczorem? /- Sobota? Nie mogę...
Zapalę cygaro kiedy będzie wychodził.
Zarkovich, O'Neill, wy i wasi ludzie...
obstawcie sklep z kapeluszami naprzeciwko kina.
Smith, Surana, Clegg...
weźcie dwóch agentów i zabezpieczcie uliczkę za kinem.
O'Rourke, Rice, zostańcie z Reinecke w samochodzie.
Clarence i ja będziemy w bramie, 10 metrów na południe od wejścia do kina.
Gerry, będziesz w samochodzie, zaparkowanym na północ od wejścia.
A jeśli pójdzie na północ?
Nie pójdzie na północ, panie Purvis.
Pójdzie na południe, przejdzie przez ulicę, w stronę jej domu.
Ruszamy.
/- Witaj, Gallagher? /- Witaj, Snow.
/To musi być coś ważnego, /skoro wyciągasz mnie tu w połowie meczu.
/Czego chcesz?
/Wyświadczyć przysługę przyjacielowi.
/Jesteś gubernatorem. /Możesz ocalić mu życie.
/Jest winny. /Tak orzekła ława przysięgłych.
/Żegnaj, Blackie.
/Żegnaj, Jim.
/Nic na to nie poradzę, Blackie. /Nie pozwolę ci umrzeć.
/Musze wnieść o złagodzenie wyroku.
/Myślisz, że wyświadczysz mi przysługę,
/zamykając mnie w tej norze /na resztę życia.
/Nie, dziękuję.
/Dalej, naczelniku, chodźmy.
/Żegnaj, Blackie.
/Trzymaj się, mały.
/Zawsze trzymaj brodę w górze /i dobrze wycieraj nos.
/Umrzyj tak, jak żyłeś. Szybko. /To najlepszy sposób.
/Niczego nie przeciągaj. /Takie życie nic nie znaczy.
Co powiedział?
Nie mogłem dosłyszeć.
Zajmij się tym. Ja muszę zadzwonić do Waszyngtonu.
Jak się masz, Billie?
Jestem agent specjalny Winstead.
Jeśli przyszedł pan zadawać mi więcej cholernych pytań...
gdzie jest to, a gdzie tamto...
Nie przyszedłem, żeby cię przesłuchiwać.
Przyszedłem ci coś powiedzieć.
Mówią, że to pan go zastrzelił.
Zgadza się. Byłem jednym z nich.
Dlaczego przyszedł pan do mnie?
Zobaczyć jaką krzywdę mi pan wyrządził?
Nie.
Przyszedłem tu, bo mnie o to poprosił.
Kiedy upadł, wyszeptał coś.
Przyłożyłem ucho do jego ust...
i wydaje mi się, że powiedział tak...
powiedział:
"Powiedz ode mnie Billie...
żegnaj, czarny ptaku."
More My Movies: www.thepiratebay.org/user/Movie4All/